همیشه از خودم سوال می‌کنم که آیا زندگی ارزش این را دارد که منِ انسان بخواهم متحمل درد و رنج‌هایی بشوم که در آینده به سراغم می‌آیند ؟

  • بالاخره قرار نیست که همیشه در صحت و سلامت کامل باقی بمانم ؛ یک روزی مریض می‌شوم و چه بسا این مرض به تدریج آینده‌ام را تباه نسازد . یا مثلا بالاخره قرار نیست این شرایطی که آرام است تا ابد آرام باقی بماند ؛ چه معلوم فردا یک‌ دلیل بیرونی حالا بلایا و اتفاقات طبیعی باشد یا ورشکستگی اقتصادی ، موجبات بدبختی من را فراهم نکند ؟ ما در تصور یک زندگی آرمانی زندگی را بسوی آینده پیش می‌بریم .
  • چرا انسان ، بودن را ترجیح می‌دهد ؟ ما وقتی بودن را ترجیح می‌دهیم که به این درک رسیده باشیم که زندگی ارزش بودن را دارد و خودکشی وقتی صورت می‌گیرد که سنگینی ترازو به آن سویی باشد که ما بی ارزش بودن آینده نامعلوم و نبود امیدی برای ادامه زیستن را متصور بشویم .
  • هرچند بزرگان برای آرام زیستن ، زندگی در حال را پیشنهاد می‌کنند اما من با هر حرف و حدیثی که زده شده است می‌مانم فعلا ، امیدوارم زندگی برای من ارزش زیستن و ادامه این ناکجا آباد را داشته باشد ، و البته این حرف که معلوم نیست فردا حالِ ما چه خواهد بود بنظرم یکی از زیباترین جمله‌هاست .

ارزشِ ماندن | ئاکام کامرانی

منبع : |ارزشِ ماندن
برچسب ها : ارزش ,زیستن ,آینده ,آرام ,ارزشِ ماندن ,ارزش بودن ,قرار نیست ,بالاخره قرار